زیر آوار نگاهت لبــــای من شده ساکت

بند غربت به دل من زده اون صدای پاکت

بوی شــــادی نمی یــاد از بلندای نگات

دیگه قصه ای نداره برامون موج صـــدات

من و تو زاره دردیم درد بی درمون عشق

پر زنیم از قید بودن تا به آسمون عشــق

شهر شب بیت دلای بـــــــی صداست

غربت شــــب نـاله تلـــــــخ دلاســت

بیا با آواز مـــــــن تجربه های بی صدا

دستامون پر بکشــه تــا بــه خونــه خدا

زیر آوار نگاهت لبــــای من شده ساکت

بند غربت به دل من زده اون صدای پاکت

بوی شادی نمـــــی یاد از بلندای نگات

دیگه قصه ای نداره برامـــتون موج صدات

شمع بودم و در سکوت شب به یادت آرام آرام می گریستم و در خلوت شب اشکی بودم و در گونه هایت  می غلطیدم و خود را به آستانه لبهایت می رساندم و بوسه عشق می ربودم و زود سرازیر می شدم آنقدر دوستت دارم که زبان و قلم از گفتن و نوشتن آن عاجز است ولی هیچوقت به تو نگفتم که دوستت دارم نگفتم چون غرورم اجازه نمی داد که یکبار دیگر در حضور پرمهرت بشکفم ای کاش یکبار از رویت خجالت نمی کشیدم و به چشمان پرمهرت خیره می شدم و رو در رویت ایستاده و با تمام وجودم می گفتم دوستت دارم تا حد جنون ولی همیشه ساکت بودم ولی نگاههایم می گفتند و تو ای کاش می توانستی از نگاههایم بفهمی که چقدر دوستت دارم یا دانستی ولی دلم برای آنچه داشتم راضی نبود آیا مهر را در قلبت نشانده بودم یا می دانم که مهر و محبت من را بر دلت نشاندی آنقدر دوستت دارم که اگر دنیا برای من بود آن را فدای لحظه لحظه زندگیت می کردم دلم را با اینکه سالها از آن پاسبانی کرده بودم تا کسی وارد حریم دل نشود با یک نگاه به تو باختم کشور عشقم را که سالهای سال بدون پادشاه نگه داشته بودم تو را پادشاه و سلطان عشق نشاندم و معرفی کردم همیشه غصه دلم این بود و هست که روزی تو مرا تنها خواهی گذاشت ولی با تمام وجودم نی گویم دوستت دارم و داغ دوری تو دلم را به آتش می کشد خوشحالم که می توانم ذره ای از عشق و علاقه ام را با قلم تفسیر کنم .

هر غروب دلگیر کننده تنها می نشینم و به واسطه یک اتفاق به کنار خرمن خاطرات از دست رفته ام زانو می زنم و تنها به تو یگانه الهه عشقم می اندیشم قلبم می گوید و قلم می نویسد این نه یک احساس زودگذرد است و نه یک شعر و نه مجلات یک شاعر بلکه از اقیانوس عشق قطره اشکی است که از دریای چشمانم فرو می ریزد و از صمیم قلب می گوید که دوستت دارم و خواهم داشت تا ابد تا حرز نیلوفرها و تا حد جنون . چگونه بیان قصه ای را که گویای شکوه عشق باشد . عشقی پاک و حقیقیکه تو برایم ارمغان آوردی تو مانند باران تابستان که زمین را به سطحی درخشان مبدل می ساد به دنیای سرد و زمستانی من راه یافتی و دنیای پر از خیال و رویای مرا گرم و پرنور ساختی .

حسرت

شهر کوچه پر از اسفندای دونه دونــــه شد

لقبـم مجنون بود و به تازگی دیوونـــــه شـد

کوچــه رو با اشـکای گرم خودم شسته بودم

دیگه از دست همه به جز خودت خسته بودم

مژه هام کوچه مـونو حسابی جارو کرده بود

رو لبا ترانــه راس راسـی برمی گــــرده بود

گــلدونا پــر بودن از گـــلای لادن و عـروس

هــمه جــا پـیـچیده بــود ترانه مــرا بــبوس

بــا یــه دســته گـل بودم منــتظر اومــدنـــــت

چــقدر دیــر شــده بــود امـا بــرای دیــــدنت

وعده دیدار

مــانده نگــاهـم بــه دل پــنـجره

تـر شــده از هـجرت تـو خـاطره

کوچه پر ازحسرت پروانگـیست

خــانه تـهی از نفس زنـدگـیست

بی تو دلم نیمه شبی سوی دشت

پــر زد و آواره شـد و بـرنگشت

لذت بـــیـــداری یـــلدا تـــویـــی

تــازه تــرین رنگ تــمنا تویـــی

چشـــم تــو آغــاز پــریشــانیــم

هــجرت تــو عــلت ویــرانــیم

گرد سفر بر سر و رویت نشست

عهد تو و حرمت دل را شکست

گفته ولی دست بد ســرنـــوشت

وعـــــده دیدار من و تو بهشت

قسمت

اومــدم واسـه زیـارت تــو چشـاتو قـبلــه کردی

شنیدی واست می میرم ولی باز حوصله کردی

ایـن که با منی تو یـا نه یه سوال نقـره ای بـود

پاسـخــش رو تـو بـرای عـالمی مسـئله کــردی

آســمـون آرزوهــام زیـر هــجـرت تــو لـرزیــد

بــا جــرقـه نـگاهـت تــو دلــم زلــزلــه کــردی

تــو جـایـی واســه غـرور و التماس من نذاشتی

هـر چـی خواســتم کـه بمونی طلب فاصله کردی

آخــرش گفــتم بــرای بــا تو بودن دیــگه دیـره

گــفتی نــه وقـتـش رسـیده از خیـانت گله کردی

فقط به خاطر تو

آخر یه روز دق می کنم فقط به خاطر تو

دنیا رو عاشق می کنم فقط به خاطر تو

شب به بیابون می زنم فقط به خاطر تو

رو دست مجنون می زنم فقط به خاطر تو

عشقتو پنهون می کنی فقط به خاطر من

من دلمو خون می کنم فقط به خاطر تو

تو گفتی عاشقی بسه دنیا برام یه قفسه

گفتی که عشق یه عادته دلم پر از شکایته

گفتی می خوای بری سفر خیره شدن چشام به در

من می شینم به پای تو فقط به خاطر تو

به من تو گفتی دیوونه فقط به خاطر من

حرفت به یادم می مونه فقط به خاطر تو

از خوبیات کم می کنی قلبمو پر پر می کنی

گفتی که از سنگه دلت از منو دل تنگه دلت

ازم گرفتی فاصله فقط به خاطر من

دست کشیدم از هر گله فقط به خاطر تو

گفتی که از اینجا برو فقط به خاطر من

می رم به احترام تو فقط به خاطر تو