بـــه قـــدر هـــر چـه گـل دیـدم مـرا آزار کردی تو

خــیـانـت را دوبـاره در دلــم تــکــرار کــردی تـو

عــجب دیـوانه بودم مـن که بـستم دل به چشمانت

و کــار قـلـب ایــن دیــوانــه را دشــوار کـردی تو

چــقــدر از الــتــمــاسـم پــیـش مردم آبـرویم رفت

چـقدر این چـشـمها را پـیش مردم خوار کردی تو

شــنـیـدم بــارهـا بـا دیـگران بـودی ولـیـکن حیف

شـهـامـت مـال هر کس نیست پس انکار کردی تو

چـقـدر اشـعار زیـبـایـی بـرایـم خــوانـدی و گـفـتی

و بـازی بـــا  دل بـیـمـار مــن بــسـیــار کـردی تـو

شـبـی کـه دیـدمـت با دیگری در کوچه جا خوردی

و نــاچــار ایــن طــلـوع تــازه را اقـرار کـردی تـو

دلم می خواسـت عکست پیش من باشد ، نشد زیرا

مــرا  در دادن هــر چــه کــه بــود اجـبار کردی تو

نــمـی بخشم تو را ، او را و هر کس را که بد باشد

خـدایــم خــود تــلافــی مــی کــند هر کار کردی تو

نــمی بـــایــسـت نــفـریــن آخــر پــیـمـان مــا باشد

مـــرا امـــا بـــه ایـــن کــار غــلــط نــاچار کردی تو

دلــم را  دیـگــر از هــر چــه نـگــاه و آرزو کـــنـدم

تــمـام  پــنــجــره  هـــای مــرا دیــوار کـــردی تـــو

چــه حـسـنی داشـت درد ایــن شـکست تلخ می دانم

مــرا از خـــواب عــشـق و عـاشـقی بـیدار کردی تو

گـنـاه  مــن  نـبوده  عــشق  تــو  بـی وفــام  کـرد

بـعــد  یــه  عـمــر  رفـاقــت  اسیر  اشـتـبام  کرد

عـــشــقــی  کـه با  طلـسمـت نـام و نشون من شد

تـا بــا تــو خــو گــرفــتــم دشـمـن جــون مــن شد

نــگـو هــزار چــشــم  ســیــاه فــدای نـــاز لـیـلـی

اونــکه دل مــجـنـونــو بــرد گـنــاه نکرده خــیـلی

لــیلی کــه بی وفـا نــبــود طفلی سرش شلوغ بود

هر چی می گن پشت سرش دروغ بودودروغ بود

قــصه  دلــســنگی مــن لـیـلی رو بــی گـنـاه کـرد

مـجــنــونــتــو بــازیــچــه یــه عـشق پر گناه کرد  

هــر   چــی    آرزوی   خـــوبــه  مــال   تــو

هـــر  چـــی  کــه خــاطــره داری مـــال مـــن

اون   روزای  عـــاشـــقـــونـــه  مـــال تـــــو

ایــن   شـــبــای  بـــی قـــراری  مـــال مــــن

مـــنـــم  و  حـــســـرت   بـــا تــــو واشـــدن

تـــویــی  و  بــدون   مـــن   رهــــا   شـــدن

آخـــر غــــربـــت دنـــیـــاسـت مـــگـــه نـــه

اول    دو   راهـــی    آشـــنــــا    شـــــدن

تــو نگاه آخــر تــو آسمون خونه نشین بود

دل تـو شکسته بودن هـمه قـصه همین بود

می تونستم  با تو باشم مث سایه مث رویا

امـا  بــیــدارم و بی تومــثــل  تـو  تنهای  تنها

مــن از صـدای بـارون از دل مـوج دریـا

مـن از نـهــایــت شـب اونــم شـبـای یـلدا

مـن از نـسـیــم عـاشـق از نــفـس نوایـش

مـن از سکوت ساحل زمـزمه های بـارش

اسم تـو رو شـناختم   همیشه از تو باختم

مـن از غـرور غـربت تو کوچه باغ خلوت

من از سکوت محراب تو قبض یک عبادت

اسم تو رو شناختم که از تو حرف می زنم

یک شــعــله شکـسـته یک شـمع رو به بادم

خـسـتـه از ایــن زمــونــه فـریـاد گـریه دادم

شــده فــضــای ســیــنـه ســیه چو روزگـارم

از هــمــه دل بــریــدم دل بــه کــســی نـدادم

عـاشــق شــدم به چـشـمات آرم دلو به رویا

رفـتـی و پـا گـذاشتی به سادگی رو حـرفـات

بـــه یـاد تــو هـمـیـشـه عمرم تموم نمی شه

تـمـوم زنـدگــیـمـو بــه چـــشــمای تــو دادم

عـمری به پات نـشــسـتـم دل به کسی ندادم

مـنـتـظـرم کـه روزی تــو بــاشی در کـنـارم

اگه به تــو قول دادم منو ببخش که ساده ام

اگـه بـه پــات افـتاده ام ولی هـنوز آواره ام

هنوزهـمون ساده دلم هنوز همون آواره ام

مـی خــوای   بــدونـــی   چــی   مــی  گــم ؟

می خــوای   بــــدونـــی  مــــن    چـــی ام؟

یـــه    عــــاشـــقـــم     یـــه    عـــاشــــق

حــرفــــای     مــــن     حــــرف     دلــــه

هــــر چــــی  کــــه  هــســـت    حــقـیـقـتـه

هـــسـتــی مــن تـو زنـدگی این دل با محبته

اگه که من سرخورده ام بتـو پـناه آورده ام

اگـــه بــه خاک افتاده ام ولی هنوزآواره ام

شــب شــده ســـاکــتــه دوبــاره خــونـه

مــی گــرده دل دنــبـــال یـک بــهـونـه

مـی گــرده بـــاز گـــنــجــه خــاطـراتــو

پــی یــه حــرف نــاب و عـاشـقــونــه

عکس تــو رو بـاز می ذاره روبـروش

کــه تــا تــه شــب واســه تـو بـخونه

دلــم تــو الــتــهـابــه کــه چـه جـوری

قـــــدر چــشــای نــازتــــو بـــدونـــه

تـــو عـصــری که قحـطی عطر یاسه

امـا بــه جــاش دوسـت دارم گـرونه

کــافــیــه اسـمـتــو یــه جــا بــبـیـنـم

تــا حــس شــعــرم بــزنــه جـــوونــه

مــن نـــمی تــونــم بـگــم انــدازه شـو

ایــنــو فـــقـــط شــایـــد خـــدا بـدونـه

مــحالــه کــه عــشــق مــا رو نـدونن

بــرو ســوال کــن از گــلای پـــونــــه

اگــه بــخـوان خـیـلـی کـم از تـو بـگـن

مــی گــن هـمـون کـه خـیـلی مـهربونه؟

بــــی خــبـــری تــو ولـی از حـال مــن

مـــیــنـدازم ایــنــو گــردن زمـــونـــــه

چــقـــد حــســودیـم می شه وقتی همه

بــهــم مــی گــن دل تــو پــیـــش اونــه؟

مـــن خـــودمـو باز می زنم به اون راه

مـی گــم بــیــاریــد واسـه مــن نــشونه

امــــا تـــا کـــی فــریــــب بــدم دلــــم رو

اون داره کــــلــی  آدرس و نــــشـــونــه

مــهــم ولــی تـــویـــی کــــه اســـم نـازت

بـــا مـــن یـــه جـــایــی پــشــت آسمونه

اونـــا نـــمی دونــــن ســتــاره هــامــون

دوتــــاس ولــی تــوی یـــه کهکشــونــه

ایـــنـــو بــخــون تـــا دوبــاره بــــدونـــی

دیــــوونـــتـــم،دیـــوونـــتـــم،دیــــوونــه